ข้อแตกต่างที่สำคัญระหว่างรางสายเคเบิลแบบชุบสังกะสีล่วงหน้าและแบบจุ่มร้อน

ในด้านวิศวกรรมไฟฟ้า ถาดสายเคเบิลทำหน้าที่เป็นท่อร้อยสายสำคัญสำหรับการส่งพลังงานและข้อมูล ซึ่งเป็นระบบหลอดเลือดของโครงสร้างพื้นฐานสมัยใหม่ ความต้านทานการกัดกร่อนของถาดเหล่านี้ส่งผลโดยตรงต่อความน่าเชื่อถือและความปลอดภัยของระบบ วิธีการเคลือบสังกะสีที่ใช้กันทั่วไปสองวิธี ได้แก่ ชุบสังกะสีก่อน (Pre-Galvanized) และชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน (HDG) มีข้อได้เปรียบที่แตกต่างกันในเรื่องต้นทุน ความทนทาน และความเหมาะสมในการใช้งาน การวิเคราะห์นี้จะตรวจสอบกระบวนการทั้งสองผ่านเลนส์ทางวิศวกรรมเพื่อให้ทราบถึงการเลือกที่เหมาะสมที่สุด

การเคลือบสังกะสีจะสร้างเกราะป้องกันระหว่างเหล็กกับองค์ประกอบที่มีฤทธิ์กัดกร่อน ความแตกต่างพื้นฐานระหว่างวิธีการชุบสังกะสีล่วงหน้าและวิธี HDG อยู่ที่ระยะเวลาและเทคนิค ซึ่งกำหนดความหนาของสีเคลือบ การยึดเกาะ และความครอบคลุมของโครงสร้าง

วิธีนี้ใช้การเคลือบสังกะสีกับแผ่นเหล็กก่อนการผลิตถาด เหล็กม้วนผ่านการชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อนอย่างต่อเนื่องที่โรงงาน จากนั้นจึงขึ้นรูปเป็นถาดสายเคเบิล

• ผังกระบวนการ:เหล็กแผ่นต้องผ่านการทำความสะอาด บำบัดด้วยกรด จากนั้นนำไปแช่ในสังกะสีหลอมเหลว (460°C) แผ่นเคลือบจะเย็นลง ผ่านการตกแต่งพื้นผิว จากนั้นจึงนำไปประดิษฐ์เป็นถาดโดยการตัด เจาะ และดัด
• ความหนาของการเคลือบผิว:โดยทั่วไปแล้วจะมีขนาด 20-50 ไมครอน เนื่องจากข้อจำกัดในการเคลือบอย่างต่อเนื่องที่แม่นยำ
• ลักษณะพื้นผิว:ผิวเรียบเนียนเป็นมันเงาพร้อมการกระจายตัวของสังกะสีสม่ำเสมอ เหมาะสำหรับการใช้งานด้านสุนทรียภาพ

HDG จุ่มถาดสายเคเบิลที่ประกอบอย่างสมบูรณ์ในสังกะสีหลอมเหลว (450°C) สร้างการป้องกันที่ครอบคลุม

• ผังกระบวนการ:ถาดประดิษฐ์จะต้องผ่านการล้างไขมัน ล้างด้วยกรด จุ่มฟลักซ์ จากนั้นแช่ในอ่างสังกะสีจนหมด พันธะทางโลหะวิทยาจะก่อตัวเป็นชั้นโลหะผสมสังกะสีและเหล็กก่อนจะเย็นลงและผ่านกระบวนการทู่
• ความหนาของการเคลือบผิว:50-100+ ไมครอน มีโอกาสเคลือบหนาขึ้นในพื้นที่วิกฤติ
• ลักษณะพื้นผิว:รูปแบบพื้นผิว "แพรวพราว" จากการตกผลึกของสังกะสี - ดูไม่สวยงามแต่มองเห็นได้ดีกว่าในด้านความต้านทานการกัดกร่อน

การเคลือบทินเนอร์ (20-50 ไมครอน) และจุดความเครียดในการผลิตทำให้เกิดช่องโหว่ แนะนำสำหรับสภาพแวดล้อมภายในอาคารที่แห้งเท่านั้น: สำนักงาน ศูนย์ข้อมูล และอาคารพาณิชย์ ไม่เหมาะสำหรับการติดตั้งชายฝั่ง อุตสาหกรรม หรือกลางแจ้งที่มีอัตราการกัดกร่อนเกิน 25 ไมครอนต่อปี

การเคลือบที่หนาขึ้น (ขั้นต่ำ 55 ไมครอนต่อ ASTM A123) ปกป้องพื้นผิวทั้งหมด รวมถึงรอยเชื่อมและขอบ ด้วยการกระทำของแอโนดแบบบูชายัญ รักษาความสมบูรณ์แม้เมื่อมีรอยขีดข่วน ประสิทธิภาพที่พิสูจน์แล้วใน:

• พื้นที่ชายฝั่ง (ทนทานมากกว่า 100 ปีในสภาพแวดล้อมทางทะเลระดับปานกลาง)
• โรงงานเคมี (ทนต่อค่า pH 5-12)
• การติดตั้งสาธารณูปโภคภายนอกอาคาร (อายุการใช้งาน 30-75 ปี)

• การตกแต่งภายในเชิงพาณิชย์ที่ต้องการความสวยงาม
• การติดตั้งระยะสั้น (อายุต่ำกว่า 15 ปี)
• โครงการที่มีงบประมาณจำกัดในสภาพแวดล้อมที่มีการควบคุม

• ISO 9223 คลาส C4-C5 โซนการกัดกร่อน
• โครงสร้างพื้นฐานที่สำคัญ (โรงไฟฟ้า ศูนย์กลางการคมนาคม)
• สภาพแวดล้อมที่มีการสัมผัสสารเคมีหรือสัมผัสกับน้ำเค็ม

ชุบสังกะสีล่วงหน้า:แนะนำให้ทำการตรวจสอบประจำปีในสภาพแวดล้อมที่ชื้น สารป้องกันขอบสามารถยืดอายุการใช้งานได้ 30%

ชุบสังกะสีแบบจุ่มร้อน:การบำรุงรักษาน้อยที่สุด—การกำจัดเศษซากเป็นระยะก็เพียงพอแล้ว การสร้างคราบสังกะสีช่วยเพิ่มการปกป้องเมื่อเวลาผ่านไป

การเลือกระหว่างวิธีการเหล่านี้ในท้ายที่สุดจะขึ้นอยู่กับปัจจัยด้านสิ่งแวดล้อมเฉพาะโครงการ ข้อกำหนดวงจรชีวิต และการพิจารณาต้นทุนรวมในการเป็นเจ้าของ ข้อกำหนดที่เหมาะสมทำให้โครงสร้างพื้นฐานมีอายุการใช้งานยาวนานพร้อมทั้งเพิ่มประสิทธิภาพการใช้จ่ายด้านทุน