مقایسه داده محور S235JR در مقابل فولاد A36 برای استفاده صنعتی

فولاد ساختاری به عنوان ستون فقرات ساخت مدرن عمل می کند، با انتخاب مواد که مستقیماً بر ایمنی ساختمان، دوام و مقرون به صرفه تاثیر می گذارد.در میان مواد معمول مشخص شده S235JR (استانداردهای اروپایی EN 10025-2) و A36 (استانداردهای آمریکایی ASTM A36)، دو فولاد ساختاری کم کربن که اغلب قابل تعویض به نظر می رسند اما دارای تفاوت های فنی حیاتی هستند.

استاندارد اروپایی S235JR یک فولاد ساختاری غیر آلیاژ را نشان می دهد که:

• "S" نشان دهنده فولاد ساختاری است
• "235" نشان دهنده حداقل مقاومت کششی 235 MPa (برای ضخامت کمتر از 16mm) است.
• "JR" مقاومت در برابر ضربه را در 20 درجه سانتیگراد با حداقل 27J جذب انرژی گواهی می دهد

S235JR به طور گسترده ای در ساخت و ساز ساختمان، پل ها و ماشین آلات اجرا می شود، قابلیت جوشکاری عالی، شکل پذیری،و بهره وری هزینه برای کاربردهای بار ثابت یا کم پویا در سراسر اروپا و سایر مناطق تصویب استاندارد EN.

به عنوان همتای آمریکای شمالی، فولاد ساختاری کربن ASTM A36 ارائه می دهد:

• حداقل قدرت کششی 250 MPa
• محدوده مقاومت کششی 400-550 MPa
• قابلیت جوش و ماشینکاری عالی

تسلط آن بر بازار در ایالات متحده ناشی از قیمت های رقابتی و عملکرد همه کاره در ساختمان، زیرساخت ها و کاربردهای تجهیزات صنعتی است.

تفاوت های کلیدی ترکیب نشان می دهد سقف کربن پایین S235JR (بهبودی جوش پذیری را افزایش می دهد) در مقایسه با افزودن سیلیکون عمدی A36 (افزایش قدرت).A36 حداقل محتوای مس را برای مقاومت در برابر خوردگی جوی تعیین می کند، در حالی که S235JR به طور خاص سطح نیتروژن را برای حفظ سختی کنترل می کند.

داده ها نشان می دهد که پارامترهای مقاومت کمی بالاتر A36 با طول کشایی برتر S235JR و آزمایش سختی ضربه اجباری - یک عامل حیاتی برای کاربردهای آب و هوای سرد متعادل است.

هر دو درجه عملکرد خوبی در پرتگاه ها ، ستون ها و پشتیبانی ها دارند. در دسترس بودن منطقه ای اغلب انتخاب را تعیین می کند: S235JR بر پروژه های اروپایی تسلط دارد در حالی که A36 در آمریکای شمالی غالب است.

مقاومت ضربه گواهی شده S235JR آن را برای محیط های سرد ترجیح می دهد، در حالی که مزایای قدرت A36 ممکن است برای سناریوهای بار سنگین مفید باشد.

تولیدکنندگان S235JR را برای مجموعه های جوش پیچیده ای که نیاز به حداکثر قابلیت شکل گیری دارند، ترجیح می دهند، در حالی که A36 برای قطعات ماشین با قدرت بالا مناسب است.

مهندسان باید:

• الزامات بار طراحی
• محدوده دمای کار
• قرار گرفتن در معرض خوردگی
• روش های ساخت (نیاز به جوش و قالب گیری)
• در دسترس بودن مواد محلی
• مشخصات پروژه (استانداردهای EN و ASTM)

در حالی که S235JR و A36 عملکرد قابل مقایسه ای را برای کاربردهای ساختاری عمومی نشان می دهند، تفاوت های فنی آنها در شرایط تخصصی تعیین کننده می شوند.پروژه های استاندارد اروپایی به طور طبیعی به سمت خواص سخت گیری تضمین شده S235JR گرایش دارند، در حالی که توسعه های آمریکای شمالی به طور معمول از قدرت مقرون به صرفه A36 استفاده می کنند. انتخاب مناسب مواد در نهایت به تجزیه و تحلیل دقیق الزامات مکانیکی بستگی دارد،عوامل محیطی، و شیوه های ساخت و ساز منطقه ای.